Monday, 12 November 2018

Jesus Christ: The True Source of Women Liberation

Jesus Christ: The True Source of Women Liberation
Dr.J.Saral Evangelin
Assistant Professor and Head
Department of History
Fatima College
            The Holy Bible is the basic evidence to know about the liberation, status and role of women in Christian faith. The Bible is patriarchal and the writings are male dominated and it has recorded the existence of the social evils as polygamy, slavery of women and prostitution which suppressed women. The Old Testament projects women in different light compared to the New Testament wherein the views about women are different due to Jesus’s attitude towards women. From the very first chapter of the Bible, we are taught that women, like men, bear the stamp of God's own image men and women were created equal.[1] Being made in the image of God means that women have value to contribute to the world. Therefore, women have value to contribute as leaders, Women play prominent roles in many key biblical narratives. Wives are seen as venerated partners and cherished companions to their husbands, not merely slaves or pieces of household furniture.[2] At Sinai, God commanded children to honor both father and mother.[3]  Of course, the Bible teaches divinely ordained role distinctions between men and women many of which are perfectly evident from the circumstances of creation alone. For example, women have a unique and vital role in childbearing and the nurture of little ones. Women themselves also have a particular need for support and protection, because physically, they are "weaker vessels" [4]Scripture establishes the proper order in the family and in the church accordingly, assigning the duties of headship and protection in the home to husbands[5] and appointing men in the church to the teaching and leadership roles.[6]
Women leaders and their importance in Old Testament
            Few women leaders of the old testament of the Bible achieved greater things. Sister of Moses Miriam, she led the Israelites in the desert.[7] Deborah, she was the only one women judge.[8] As a prophetess who was judging Israel (yet she was also a wife according to Judges 4:4. People regularly came to Deborah for judgement. Deborah was the only female judge, but her capacity to act in that role is unquestioned, and her leadership of Israel is described in exactly the same terms as that of the male judges. Her expertise in settling disputes (judges 4:5), and the Israelites seem to have had no problem in taking such advice from a woman. Under God’s direction she led Barak and Jael to defeat Sisera, the Canaanite King (Judges 4:14-24). When the victory became public Deborah sang a victory song about Israel and its defeat of Sisera. Finally, the account in Judges tells that under Deborah’s direction there was peace in the land of Israel for forty years (Judges 5:31).[9]
Queen Esther saved the Jews from the cruel destruction.  Esther possessed a strong position of influence as the Queen to King Xerxes of Persia (Esther 2:17-20). This position of influence provided her with the ability to exert strong influence as a Jewish woman serving in a limited leadership capacity over the nation of Persia. Even though she was not the main leader in charge she exerted strong influence through her actions and deeds. Esther displayed a great example of a leader wrestling with what to do, how to stay safe, how to receive counsel about what to do, and having to summon personal courage in order to do the right thing.
Liberation of Women in New Testament
            The liberation of women really started from the time of the ministry of Jesus Christ. The position of women changed greatly due to the respect Jesus gave to women’s rights. His teachings, healings and miracles did not show any discrimination. Jesus treated women equally with men in all aspects of life. Examples of this even-handed treatment of women by Jesus are found in the four Gospels. The following examples show how Jesus had shown the great concern for women’s rights.
·         Jesus had a conversation with the Samaritan women and engaged in a theological discussion. Jews did not accept Samaritans as they were abominable to Jews. The disciples were amazed to see Jesus talking with the Samaritan woman at the well of Sychar.[10] Jesus broke the chain of social stigma and the Samaritans enjoyed the deliverance of sin, humanity.
·         The Jews accused a prostitute and brought her to Jesus and repeatedly asked him to punish that woman. But Jesus challenged them that one who was not a sinner could throw stone at her. Jesus with sympathetic attitude forgave her sins and she was saved. This incident proves that Jesus is a true feminist who pronounced the same punishment to men for adultery. [11]  
First, Jesus regularly addressed women directly while in public. This was unusual for a man to do. He also spoke freely with the woman taken in adultery who gives ample attention to women in his Gospel, notes that Jesus spoke publicly with the widow of Nain (Luke 7:12–13), the woman with the bleeding disorder (Luke 8:48; cf. Matt. 9:22; Mark 5:34), and a woman who called to him from a crowd (Luke 11:27–28). Similarly, Jesus addressed a woman bent over for eighteen years (Luke 13:12) and a group of women on the route to the cross (Luke 23:27-31).
A second aspect of Jesus’s regard for the full intrinsic value of women is seen in how he spoke to the women he addressed. He spoke in a thoughtful, caring manner. Each synoptic writer records Jesus addressing the woman with the bleeding disorder tenderly as “daughter” (references above) and referring to the bent woman as a “daughter of Abraham” Bloesch infers that “Jesus called the Jewish women ‘daughters of Abraham’[12]  thereby according them a spiritual status equal to that of men.”[13]
Third, Jesus did not gloss over sin in the lives of the women he met. He held women personally responsible for their own sin as seen in his dealings with the woman at the well (John 4:16–18), the woman taken in adultery (John 8:10–11), and the sinful woman who anointed his feet (Luke 7:44–50). Their sin was not condoned, but confronted. Each had the personal freedom and a measure of self-determination to deal with the issues of sin, repentance, and forgiveness.[14]
St. Paul was the founder and the builder of New Testament churches after Christ. He allowed, accepted, appreciated and recorded in his writings about the ministry of his days. Following is the list of few such women.
·         Ewodia and Syntyche shared Paul’s struggle for the cause of the gospel in Phillipi.[15]They involved in the ministry of evangelism
·         Pricilla and her husband Aquilla was Paul’s fellow worker. They led the house of Churches and were the counselors and instructors to other ministries.[16] 
·         Phobe was a well to-do women probably a business women in whose housethe church could meet. She might have been a deaconess of the Church.[17]
·         Nympha was in charge of synagogue and was in charge of her home church.[18]
·         Lydia was a non Jewish business women who palyed vital role in supporting and extending paul’s ministry. She was the first convert and was the hostess of disciple. She led a group of women converts who contributed the early church.[19]
Certainly, the New Testament Gospels, written toward the last quarter of the first century CE, acknowledge that women were among Jesus' earliest followers. From the beginning, Jewish women disciples, including Mary Magdalene, Joanna, and Susanna, had accompanied Jesus during his ministry and supported him out of their private means. He spoke to women both in public and private, and indeed he learned from them. According to one story, an unnamed Gentile woman taught Jesus that the ministry of God is not limited to particular groups and persons, but belongs to all who have faith. A Jewish woman honored him with the extraordinary hospitality of washing his feet with perfume. Jesus was a frequent visitor at the home of Mary and Martha, and was in the habit of teaching and eating meals with women as well as men. When Jesus was arrested, women remained firm, even when his male disciples are said to have fled, and they accompanied him to the foot of the cross. It was women who were reported as the first witnesses to the resurrection, chief among them again Mary Magdalene. Although the details of these gospel stories may be questioned, in general they reflect the prominent historical roles women played in Jesus' ministry as disciples. For Christ, women have an intrinsic value equal to that of men. Jesus demonstrated only the highest regard for women, in both his life and teaching. He recognized the intrinsic equality of men and women, and continually showed the worth and dignity of women as persons. Jesus valued their fellowship, prayers, service, financial support, testimony and witness. He honored women, taught women, and ministered to women in thoughtful ways.

[1]  The Bible, Genesis 1:27; 5:1-2
[2]  The Bible, Genesis 2:20-24; Proverbs 19:14; Ecclesiastes 9:9.
[3]  The Bible, Exodus 20:12
[4]  The Bible, 1 Peter 3:7.
[5]  The Bible, Ephesians 5:23
[6]  The Bible, 1 Timothy 2:11-15.
[7]  The Bible, Exodus 15: 20-21
[8] The Bible,  Judges 4:4
[9]  M.J. Evans, “Women,” Dictionary of the Old Testament: Intervarsity press, England, p.900.
[10]  The Bible, John 4:7-26
[11]   The Bible, John 8.
[12]  The Bible, Luke 13:16.
[13]  Donald G. Bloesch, Is the Bible Sexist?, wipf and stock publishers, USA, 2001,P.28
[14] Hurley, Man and Woman in Biblical Perspective,wipf and stock publishers, USA, 2002, p.83
[15] The Bible, Philip 4:2-3.
[16] The Bible, Acts 18: 1-3, 26.
[17]  The Bible,
[18] The Bible, Colossians 4:15
[19] The Bible, Acts 16: 12-40

எஸ்தர் காவியத்தில் மானுட மதிப்பீடுகள்

எஸ்தர் காவியத்தில் மானுட மதிப்பீடுகள்
சகோ. முனைவர்.க. மங்கள சுந்தரி,
தமிழ் உதவிப்பேராசிரியர்,
சாராள் தக்கர் கல்லூரி(த)
பெருமாள்புரம் - 7
             உலகெங்கும் இன்தமிழ் மொழியின் பெருமை, சுடரொளிவிட்டுப் பரவி உயர்ந்து நிற்கிறது. தமிழை மறுமலர்ச்சி அடையச் செய்து பெருமைப்படுத்தியவர்களி;ன் வரிசையில் கவிஞர் எஸ்.இராபின்சன் குருசோ சிறப்பான இடத்தைப் பெறுகிறார். தமிழ் மொழியினை சமய அடிப்படையில் வளர்த்தவர்கள் பலருள் இவரும் ஒருவர். கிறித்தவர்களின் காப்பியக் கொடைகளில் மிக குறிப்பிடத்தக்க காவியமாக எஸ்தர் காவியம் திகழ்கிறது. இலக்கியக் கர்த்தாக்கள்  சமுதாயத்திற்குத் தாங்கள் விரும்பகின்ற இலக்கினையோ, நோக்கையோ, செய்தியையோ எடுத்துச் சொல்லத் தங்களின் அருமையான படைப்புகளைக் கருவியாக்கிக் கொள்கிறார்கள். எழுச்சிமிகு இளவரசி எஸ்தர் காவியத்தில் யூதவினத்தின் ஒற்றுமையைப் போல தமிழினழும் உடலால், உள்ளத்தால் ஒன்றாகி ஒற்றுமைப் பலத்துடன்  மானிட சமூகம் செயல்படத் தூண்டுகிறது. குடும்பத்திற்குள்ளாக, தனிமனிதனுக்குள்ளாக, தேசத்திற்குள்ளாக ஏற்றதாழ்விண்றி விழிப்புணர்வையும், ஆன்மீக உணர்வையும், தட்டி எழுப்புவதாக அமைந்துள்ளது.; இக்காவியத்தில் இடம் பெறும் மானுட மதிப்பீடுகளை இக்கட்டுரை பதிவு செய்கிறது.
எஸ்தர் காவியம் நூலின் அமைப்பு  :
        எஸ்தர் அம்மையாரின் வீர வரலாற்றை ஏமு பாகமாக வரைந்துள்ளார். இது ஒரு புரட்சிக் காப்பியமாகத்திகழ்கிறது. திருமறையாம் புனித விவிலியத்தில் 17வது இடத்தில் எஸ்தர் அதிகாரம் இடம் பெற்றுள்ளது. காவியம் முழுமையும் உணர்ச்சிக் கவிகளாகப் பாடியுள்ளார். ஒரு பெண் தன் வீரத்தால் தனது இனத்தையே அழிவினின்று மீட்டெடுக்கிறாள். யூத இன காவியமாக இல்லாமல் தமிழின காவியமாக ஆசிரியர் தமிழ்த்துள்ளி விளையாட, எதுகை, மோனைநயம், உவமை, உருவகம், அனைத்தும் அள்ளித் தெளித்து செந்தமிழ்க் காவியமாக மணக்கச் செய்துள்ளார். 266 பக்கங்கணில் உலக இனங்கள்  ஒன்று என்றும், மனிதனிடையே ஏற்றத் தாழ்வுகள் கூடாது என்றும், உலக இனங்களின்  ஒற்றுமைக்கு அறிவுரை கூறுகிறார். உலகத்தமிழரின் ஒற்றுமைக்காக வரையப்பட்டுள்ள உணர்ச்சி காவியமாகும். ஆன்மீக வாழ்வையும் தட்டியெமுப்புவதாக அமைந்துள்ளது. இந்நூலின் கதாநாயகி எஸ்தர். இந்தப்பாரசீகப் சொல்லுக்கு (ஸ்தாரா) கிழக்கு வெள்ளி என்று பொருள். பாபிலோனியத் தேவதையின் பெயரான ‘இஸ்தார்’ என்ற சொல்லினின்று மருவி வந்தது இச்சொல் எஸ்தரின் எபிரெயப் பெயர் ‘அத்சாள்’ (எஸ்தர் 2:7) இதன் பொருள் ‘நறுமணச்செடி’,(மிருதுச்செடி) நட்சத்திரம் (வீனஸ்கோள்) (விண்மீன்) என்பது பொருள் பேரழகியான எஸ்தர் பாரசீக அரசியாக தன் இனத்தை அழிவினின்று காப்பாற்றினாள். இத்தலைவியின் பெயரே இந்நூலுக்குத் தலைப்பாயிற்று.
பாத்திரங்கள்  :
        பொதுவாக பாத்திரப்படைப்பு என்பது மக்கள் உள்ளங்கவரக்கூடியதாக அமைந்துள்ளது. மனிதர்களின் வகைகள் இங்கே வெளிப்படுகிறது. நல்லப் பாதிரங்கள் வாயிலாக நல்ல  மதிப்பீடுகளும், விடுதலையும,; இனமான உணர்வும், ஆன்மீக வாழ்வின் சிறப்பும் வெளிப்படுகிறது. மேன்மையும் அடைகிறார்கள் எஸ்தர், மொர்தெகாய் வாயிலாக நற்குணம் தென்படுகிறது.
        தீயபாத்திரங்களின் வழியாக வாழ்வில் முடிவு பரிதாபமாக அமைவதும் தன் வினையே தன்னைச் சுடும் என்பதும் மதிப்பிடப்படுகிறது. தன்குடும்பமே அழிய நேர்ந்தது. கெடுவொன் கேடு நினைப்பான்’ என்பது புலப்படுகிறது. ஆமான், அவன் மனைவி, குடும்பத்தினர், நண்பர்கள் இவ்வகையில் இடம் பெறுகிறார்கள்.
அகாய் வேரு ராஜா :
        இந்து தேசம் முதல் எத்தோப்பியா தேசம் வரை 127 நாடுகளை அரசாண்டவர் அகாஸ்வேரு ராஜா. இவர் யோசிக்காமல் அவசர முடிவுஎடுப்பவர். அவர் நினைத்ததை நடத்தி முடிக்க விரும்புபவர். வஸ்தி முதல் மனைவி உயிரோடிருக்க, அவளைத் தள்ளி விட்டவர். (விவாகரத்து), எஸ்தரைத் திருமணம் செய்து அவளைப்பட்டத்து அரசியாக்கினான்.
எழிலரசி வஸ்தி  :
        ஆகாஸ்வேரு ராஜாவின் அரண்மனை ராணியாக பேரழகி வஸ்தி ஆவாள். வஸ்தி  என்பதற்கு ‘விரும்பப்பட்டவள்’ என்பது பொருள் சமஸ்கிருதச் சொல்லாக ‘இனியவள்’ என்ற பெயரும் உண்டு . இச்சொல்லே ‘மஸ்தி’ என்பது ‘வஸ்தி’ என மருவிற்று . ராஜாவின் விருந்தில் புறக்கணிப்பு ஏற்படுகிறது. முதல் புரட்சி பெண்ணாகவும் மாறுகிறாள். கீழ்படியாதவள் கணவனின் சொல்லை ஏற்காதவளாக இருந்ததால் தள்ளப்படுகிறாள். அரசனிடம் அமைதியாக, சமாதானமாகப் பேசி நல்லபெண் மணியாகவும் திகழ்ந்திருக்கலாம்.
எழிலரசி பேரரசி எஸ்தர்  :
    “என் மக்களின் மேல் வரும் பொல்லாப்பை நான் எப்படிப் பார்க்க கூடும்? என் குலத்துக்கு வரும் அழிவை நான் எப்படிச் சகிக்கக் கூடும்.” (எஸ்தர் 8:6) தன் இனமக்களுக்கு வரும் பொல்லாப்பினின்று விடுவிக்க இறைவன் செயல்படும் பாத்திரமாக விளங்குகிறாள். ஞானமாக உபவாசம் 3 நாட்கள் இருந்து இறைவனுடைய நடத்துதலோடு செயல்படுகிறாள் யூதமக்களை அழிப்பதற்குப் போட்ட திட்டம்  மாற்றப்படுகிறது.  
“பூட்டிய கதவுகள் திறக்கப் படலாம்
             பூமியில் காற்றுத் திசையும் மாறலாம்.” (எஸ்தர்- பக் - 101)
என்ற நம்பிக்கையோடு இனமான உணர்வோடு செயல்பட்டு தன் இன மக்கள் பாதுகாக்க வீரமுடன் செயல்புரியும் பெண்ணாகிறாள். வெற்றியும பெறுகிறாhள். தன் தந்தை, அரசன் வார்த்தைக்குக் கீழ்படிந்து, சிந்தித்து செயல்படும் விதம் கற்றுக்கொள்ள முடிகிறது. நிதானமாக, விவேகமாக செயல்படுகிறாள்.  
“பூட்டிய சிறையின் கதவுகள் தகர்த்துப்
                 புறப்பட்ட புலியின்இனமெ தினமென
             மாட்டிய விலங்கைப் பொடிபட வுடைத்த
                மறவர் ரினமென மார்பினைத்தட்டடா!
             எமதினம் அழிக்க எவனும் முயன்றால்
                எழுச்சி கொள்ளுவோம் எஸ்தரைப் போல” (எஸ்தர் - பக் - 268)

உலக மக்கள், தமிழினங்கள் ஒன்று பட, வீரமங்கை எஸ்தரைப் போல எழுந்து செயல்படுவீர் இக்காவிய மாந்தர் மூலம் அறைகூவல் விடுக்கிறார் ஆசிரியர் எஸ். இராபின்சன் குருசோ. எஸ்தர் பாத்திரம் போல் மதிப்பு மிக்க மானுடத்தை உருவாக்க வேண்டும். ஆத்தும ஆதாயம் செய்ய எச்சரிக்கிறது.
மொர்தெகாய் மதிப்பீடு  :
         பாபிலோனில் அடிமையாக சிறைபிடிக்கப்பட்டவர் மொர்தெகாய். இவர் யூத இனத்தைச் சார்ந்தவர். ஏஸ்தரின் சிறிய தந்தை. எஸ்தர் குழந்தையாக இருந்த போது அவளது பெற்றோர் இறந்து விட, தன் சொந்த மகளாக எஸ்தரை அன்புடனும், பண்புடனும் வளர்த்து வந்தார். சூசான் அரண்மனை வாயில் காக்கும் காவலாளியாகப் பணிபுரிந்தவர். மொhதெகாய். எஸ்தரிடம் யூதப்பெண் எனச் சொல்ல வேண்டாம் என்று புத்திமதிகள் புகன்று, கன்னிமாடத்தில் நுழைய விட்டான். எஸ்தர் அரசியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவுடன் சில காலம் கழித்து, அரசனைக் கொலை செய்ய சதி நடந்தது. இச்சதிச் செயலை மொர்தெகாய் எஸ்தரிடம் கூற, எஸ்தர் வாயில் காவலாளி மொர்தெகாய் பெயரில் அரசனிடம் அறிவித்தாள் அரசன் மெய்  என ஆராய்ந்த பின் மெய்க்காப்பாளர் இருவரும் தூக்கிலிடச் செய்தான். மொர்தெகாய் அரசனைக் காப்பாற்றிய செய்தி நாட்குறிப்பில் வரையப்பட்டது. இவ்வாறு பல நற்செயல் புரிந்த மொர்தெகாயையும், யூதரையும் கொல்ல ஆமான் திட்டமிட, அது எஸ்தருக்கு அறிவிக்கும் படி செய்தார். “இந்தக்காலத்திலே மௌனமாய் இருந்தால் யூதருக்கு இரட்சிப்பு வேறொரு இடத்திலிருந்து வரும்.” (எஸ்தர் 4:14) என்று எச்சரித்து ஊக்கமளித்தார். தேவ திட்டத்தை அறிந்;தவனாய், அறிவிக்கும் பணியைச் செய்து யூத மக்களையும் காப்பாற்றும் படி நற்செயல் புரிந்தார். பதவி உயர்வு பெற்று மக்களை விடுவித்து ‘பூர்’ என்னும்  பண்டிகை கொண்டாடினர். மோர்தெகாய் விலையுயர்ந்த பாத்திரமாக மதிப்பிடப்படுகிறார்.
ஆமானின்சதிச் செயல்  :
        ஆமான் பொறாமை கொண்டவனாக விளங்கினான். அவன் மொர்தெகாய்க்கும், யூத மக்களுக்கும் சதி திட்டம் செய்தான். அவன் மனைவி, பிள்ளைகள், நண்பர் அனைவரும் துர் ஆலோசனை கொடுக்க் அவ்வாலோசனை அவன் குடும்பத்தையும், அவனையும் அழிக்க வழிசெய்தது. பிறருக்குத் தீங்கு செய்தல் பாவம் என்பதை ‘துட்ட ஆமான்’ என்று எஸ்தர் கூறுவதை அறியலாம் . பெருமையுள்ளவர்களுக்குத் தேவன் எதிர்த்து நிற்கிறார். ஆமான்  பொறாமையும், பெருமையும் உடையவனாய் இருந்ததால்; அழிவை நோக்கிச் சென்றான். ஆமானைப் போல இருக்கக் கூடாது. துர்க்குணம் உடைய ஆமானை மதிப்பிடுகிறது. உலகில் துர்குணம் உடைய மனிதர்கள் இன்றும் பெருகி இருப்பதை அறிந்து இனங்கண்டு ஞானமாய் இருக்க கற்றுக் கொடுக்கிறது. ஆமான் இழிசெயல் அரசரும் மக்களும் வெறுக்கும்  வண்ணம் இருந்தது. மக்களிடம் பெருமையாக நடந்தான். பெருமை உள்ளவனைப்பார்க்கிலும் ‘பொறுமை உள்ளவன் உத்தமன்’ என்கிறது திருமறை.
            “குணமிழந்த ஆமான் யூதரைக்
                குறித்தான் கொல்லு நாளைப்
             பிணமாய்ச் செய்து பெரியோர் முதல்
                பிள்ளைகள் வரையும் அழிக்கப்
             பணமாக வெள்ளியை யெண்ணிப்
                 பணயம் வைத்து விட்டான்
             மணமிழக்க மிதித்துக் கொய்யும்
                மலராய் மதித்தா னெம்மை” (எஸ்தர் காவியம் -பக் -92)
என்ற பாடல் வரியின் மூலம் ஆமானின் குணங்கள் வெளிப்படுகிறது.
யூதர்களின் பெருமை :
        “மாதர் திலகம் எஸ்தர், மதிசேர் மொர்தெ காயன, வேதந் தந்த இயேசு, விளங்கும் பொதுவுடைமையின் தாதை யான லெனின் இத் தரணி புகழும் ஐன்ஸ்டீன், யூதர் இனத்தார் உண்டோ யூகம் இவர்போல் எவர்க்கும்.” (எ.கா) என்ற பாடல் வரியால் யூதர்களின் மதிப்பு இன்றும் உலகம் அறியும் வகையில் வெளிப்படுகிறது. அன்றும் இன்றும் ஆன்மீக அறிவும் உலக அறிவும் பெற்று இறைமைந்தன் இயேசுவை நம்பி செழித்திருக்கிறார்கள்.
           நிறைவாக மனிதனை மனிதன் மதிக்கக்கூடிய அளவில் இருக்க வேண்டும். பிறர் துன்பத்தைத் தன் துன்பம் போல் ஏற்று எஸ்தரும் மொர்தெகாயும் செயல்படும். செயல்வீரர்கள் இன்றைய இந்தியாவிற்கு, உலகிற்குத்;தேவை. இனமான உணர்வோடு ஆன்மீக உணர்வும் ஊட்டுவதாக அமைந்துள்ளது. ஆமானைப்போன்ற கயவர்களை இனங்கண்டு, திருத்த வேண்டும், அப்படிப்பட்ட தெய்வீக ஞானத்தைக் கற்றுக் கொடுக்கிறது. “இந்து முதல்” என்ற வார்த்தையில் யூதருக்குக் காவலாய் இருந்த எஸ்தர் போன்று நாமும் நம் மக்களுக்கு, உலகமக்களுக்கு காவலாளர்களாய் இருக்க வேண்டும். இலக்கிய உலகில், ஆன்மீக உலகில் வளர்ச்சியடைய பேரின்பப் பெருவாழ்வு வாழ இறையருளைப் பெற்று இறை திட்டத்துக்கு அர்ப்பணிக்கும் போது ஒளிதரும் தீபமாய் சுடர் விடும் விளக்காய் உலகை, இந்தியாவை, தமிழகத்தை மாற்ற இறைவன் இன்றைய மக்களுக்கு தெய்வீக ஞானம் தந்தருள்வராக! உயர்ந்து வளர்த்து, பேரின்பப் பெருவாழ்வு அடைவோமாக!

திருவிவிலியம் காட்டும் அன்பு

                                                          திருவிவிலியம் காட்டும் அன்பு
                                                                                                                                                                    ஆ.மெர்சி ஆஞ்சலா,
                                                                                                                                                                    பாத்திமா கல்லூரி.

    கிறித்தவர்களின் வேதநூலாக விளங்கும் திருவிவிலியம் மனிதனை மனிதனாக இறைத்தன்மையில் வாழ வைக்கும் அருட்கொடையாகும். கிறித்து பிறப்பதற்கு முன், பின் என்று வரையறுத்து மூவொரு கடவுளின் இயல்பு அவரை அடையும் வழிகள், பின்பற்ற வேண்டிய நெறிமுறைகள், சிறப்பாக, அன்போடு வாழும் முறைகள் போன்றவற்றைப் போதிக்கின்றன. இவற்றைக் கற்று பின்பற்றுகிறவன் நிலைவாழ்வைப் பெறுவான் என்பது உறுதி. திருவிவிலியத்தில் அன்பு குறித்த சிந்தனையை விளக்குவதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.

தந்தையின் அன்பு
      உலகைப் படைத்த தந்தையாம் கடவுள் பேரன்பும் மாட்சியும் நிறைந்தவர். தனது படைப்பான உயிரினங்கள் நலமுடன் வாழவேண்டும் என்றே அவர் விருப்பம் கொண்டுள்ளார். ஆனால் தனது பேராசையினால், நெறி கேட்டினால் மனிதன் பாவத்தில் விழும்போது அக்கறையுடன் அவனைத் தண்டிக்கிறார். மனம் மாற வேண்டுமென்று துடிக்கிறார்;.
“அவர் உன் குற்றங்களை எல்லாம் மன்னிக்கிறார். உன் நோய்களை எல்லாம்   
“அவர் உனக்கு பேரன்பையும் இரக்கத்தையும் மணிமுடியாகச் சூட்டுகின்றார்.”
     “அவர் உன் வாழ்நாளை நலன்களால் நிறைவு செய்கின்றார்.”
     “ஆண்டவரது பேரன்போ அவருக்கு அஞ்சுவோர் மீது என்றென்றும் இருக்கும்”.
                                                                                          (திருப்பாடல்கள், 103:3,4,5,17)
தந்தையின் திருவுளப்படி நடப்போருக்கு அவரது பேரன்பு நிறைவாகக் கிடைக்கும். மனுக்குலத்தைப் பாவங்களிலிருந்து மீட்பதற்காகக் கடவுள் தனது ஒரே மகனை இவ்வுலகிற்கு அனுப்பினார். அந்த மகன் வழியாக உலகம் மீட்படைய வேண்டுமென்று விரும்பினார். கடவுளின் தூய மனநிலையினை யோவான் நற்செய்தி,
“தம் ஒரே மகன் மீது நம்பிக்கை கொள்ளும் எவரும், அழியாமல் நிலைவாழ்வு பெறும் பொருட்டு அந்த மகனையே அளிக்கும் அளவுக்குக் கடவுள் உலகின் மேல் அன்பு கூர்ந்தார்”          (யோவான், 3:16)

என எடுத்துரைக்கின்றது.  கடவுளின் அன்புஇ தன் மகன் வழியாக உலகிற்குக் காட்டப்படுகிறது. அப்பழுக்கற்ற அந்த அன்பிற்கு ஈடாக எதையும் ஒப்பிட இயலாது. ஆபிரகாம் கடவுளின் விருப்பப்படி தனது மகனைப் பலியாக்கத் துணிகிற போது கடவுளால் தடுத்தாற் கொள்ளப்படுகிறார். நமது  விசுவாசம் உயிரோட்டம் உள்ளதாக அமைய வேண்டுமென்றே கடவுள் விரும்புகிறார்.
கடவுளின் படைப்பு அனைத்தும் நமக்கானதே. “அப்பொழுது கடவுள் மானிடரை நம் உருவிலும் நம் சாயலிலும் உண்டாக்குவோம். அவர்கள் கடல் மீன்களையும்;இ வானத்துப் பறவைகளையும்இ கால்நடைகளையும்இ மண்ணுலகம் முழுவதையும்; நிலத்தில் ஊர்வன யாவற்றையும் ஆளட்டும் என்றார்.” (தொடக்க நூல், 1: 26)
     கடவுள் தனது அன்பை இதன் மூலம் எண்பிக்கிறார். கடவுள் நமது கையில் கொடுத்த அழகிய பூமியை நாம் சீரழித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். படைப்பின் தேவனுக்குத் துரோகம் செய்கிறோம். படைப்பின் மீது அக்கறை இன்மையினால் அதன் எதிர்விளைவுகளும்இ பாதிப்புகளும் நம்மையே வந்தடைகின்றன. எனவே இயற்கையை நேசிக்கும்பொழுது நாம் கடவுளையே நேசித்தவர்களாவோம்.
      “நான் உன்மேல் அன்பு கூர்கிறேன். ஆதலால் உனக்குப் பதிலாக மானிடரையும் உன் உயிருக்கு மாற்றாக மக்களினங்களையும் கொடுக்கிறேன். (எசாயா 143:4இ5 ) இதன் மூலம் கடவுளின் சாயலாகப் படைக்கப்பட்ட மனிதனை நாம் துன்புறுத்தினால் கடவுளையே துன்புறுத்தியவர்களாவோம் என்பதை உணர்த்துகின்றார்.
           கடவுளால் தேர்ந்து கொள்ளப்பட்ட மக்களின் சோதனைக் காலங்களில் அவர்களுக்கு வழித்துணையாக இருந்து மீட்கிறார். தனது உருவிலும் சாயலிலும் படைக்கப்பட்ட மனிதன் எத்தீங்கிற்கும் ஆட்பட்டுவிடக் கூடாது என்பதில் விழிப்புடன் இருக்கிறார். இஸ்ராயேல் மக்களை எகிப்திலிருந்து கானான் நாட்டிற்கு இறைவன் மோசே வழியாக அழைத்துச் செல்லும்பொழுது இரவில் நெருப்புத்தூணாகவும், பகலில் மேகத்தூணாகவும் இருந்து வழிநடத்துகிறார். துன்பப்படும் மக்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஆறுதலும் மீட்பும் அளிப்பவராக இறைவன் விளங்குவதால் நாம் அவரைப் பற்றிக்கொள்ளும் பொழுது நிறைவாழ்வு அடைவோம்.    

இயேசுவின் அன்பு
தன்னிகரில்லா அன்பு கொண்டவர்; இயேசு தம் தந்தையின்  சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதையே நோக்கமாகக் கொண்டவர் அவர். மனுக்குல மீட்பிற்காகத் தன் உயிரையே சிலுவையில் பலியாக்கினார். தனக்கு எதிராகக் குற்றம் செய்பவர்களை உயிர் உள்ளளவும் மன்னிக்கும் படி அறிவுறுத்தியவர். தானும் அதையே வாழ்ந்தும் காட்டியவர். இயேசு தனது சீடர்களுக்கு அன்புக் கட்டளையினைக் கொடுக்கிறார்.
“ஒருவர் மற்றவரிடம் அன்பு செலுத்துங்கள் என்னும் புதிய கட்டளையை நான் உங்களுக்குக் கொடுக்கிறேன். நான் உங்களுக்கு அன்பு செலுத்தியது போல நீங்களும் ஒருவர் மற்றவரிடம் அன்பு செலுத்துங்கள்.” என யோவான் நற்செய்தி சுட்டுகிறது.                       (யோவான், 13: 24 )
      தாயன்பைக் காட்டிலும் மேலான அன்பே இயேசுவின் அன்பு. மற்ற குழந்தைகளைக் காட்டிலும் தனது குழந்தைகளிடம் அதிகமாக அன்பு செலுத்துபவள் தாய். ஆனால் இயேசுவின் அன்பு எல்லோரிடத்தும் சரிநிகரான அன்பாகும். நீதிமான்களை அல்ல பாவிகளையே அழைக்க வந்தேன் என்றுரைத்த அன்பு.
      “தன் நண்பர்களுக்காக உயிரைக் கொடுப்பதை விடச் சிறந்த அன்பு யாரிடமும் இல்லை (யோவான் 15 : 13) என்றுரைத்தது இயேசுவின் அன்பு. அதனை சிலுவைபலி மூலமாக எண்பித்துக் காட்டியவர் இயேசு. தன்னை வெறுத்தவர்களையும் சபித்தவர்களையும் மன்னித்து ஏற்றுக்கொண்ட இயேசு தனது தந்தையின் இல்லத்தை மாசுபடுத்திய வியாபாரிகளிடத்து கடுமையாக நடந்து கொண்டார். நியாயத்தை, நீதியை நிலைநாட்ட எதிர்ப்புக்குரல் கொடுப்பதுஇ போராடுவது தவறில்லை என்றும் சுட்டிக்காட்டினார். இன்றும் கிறித்தவர்கள் தங்களது உரிமைகளுக்காக அகிம்சை வழியிலே போராடிக் கொண்டிருக்கின்றனர். துன்பங்களைத் தாங்கும் மனத்துணிவினை இயேசு நமக்குக் கற்றுத் தந்திருக்கின்றார்.
         “நீங்கள் கடவுளால் தேர்ந்து கொள்ளப்பட்டவர்கள். அவரது அன்பிற்குரிய இறைமக்கள். ஒருவரை ஒருவர் பொறுத்துக் கொள்ளுங்கள். ஒருவரைப் பற்றி ஒருவருக்கு ஏதாவது முறையீடு இருந்தால் மன்னியுங்கள். ஆண்டவர் உங்களை மன்னித்தது போல நீங்களும் மன்னிக்க வேண்டும். இவையனைத்துக்கும் மேலாக அன்பையே கொண்டிருங்கள் அதுவே இவையனைத்தையும் பிணைத்து நிறைவு பெறச் செய்யும்” என்று கொலேசியத் திருமுகம் நவில்கிறது. (கொலோ3 : 12-14) எனவே எல்லா விதமான ஒழுக்க நெறிகளுக்கும் அடிப்படையானது அன்பே என்பதை நாம் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.

இயேசுவின் அன்புப் போதனைகள்
•    எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகக் கடவுளை அன்பு செய்தல்
•    தன்னைப் போல் பிறரையும் நேசித்தல்
•    பகைவரிடத்தும் அன்போடு இருத்தல்
•    அவர்களுக்காக இறை வேண்டல் எழுப்புதல்
•    ஒரு கன்னத்தில் அறைபவனுக்கு மறு கன்னத்தையும் காட்டுதல்
•    மேலாடையை எடுத்துக் கொள்பவனுக்கு உள்ளாடைகளையும் மறுக்காதிருத்தல்
•    பிறர் நமக்குச் செய்ய வேண்டுமென்று நாம் விரும்புவதை நாம் மற்றவருக்குச் செய்தல்
•    கடவுளின் அன்பைப் போன்று ஒருவர் மற்றவரிடம் அன்பு காட்டுதல்
•    பிறர் செய்யும் குற்றங்களை மன்னித்து அவரை ஏற்றுக் கொண்டு அன்பு செய்தல்;
        போன்ற நற்பண்புகளைப் பின்பற்றுவதே உண்மையான கிறித்தவ வாழ்வின் மையமாகும். அழியாத நிலையான செல்வம் அன்பு மட்டுமே. நம் உடலுக்காக உழைக்கின்ற நாம், நம் ஆன்மாவிற்காகச் செய்ய வேண்டிய கடமை யாதெனில் அன்போடு இருத்தலாகும்.
      “ அன்பு பொறுமையுள்ளது
    நன்மை செய்யும் ; பொறாமைப் படாது;
    தற்புகழ்ச்சி கொள்ளாது
    இறைவாக்கு உரைக்கும் கொடை
    ஒழிந்துபோம்; பரவசப் பேச்சு
    பேசும் கொடையும் ஓய்ந்து போம்;
    அறிவும் அழிந்து போம்; ஆனால்
    அன்பு ஒருபோதும் அழியாது”. (1 கொரி 13 : 4-8)
என பவுல் கொரிந்தியருக்கு எழுதிய திருமுகத்தில் விளக்கியுள்ளார்.  எனவே அழியாத நிலையான செல்வமாகிய அன்பை நாம் நமதாக்கிக் கொண்டால் உண்மையான கிறித்தவ வாழ்வின் முழு நிறைவைக் காணமுடியும்.

தூயஆவியின் அன்பு
கிறித்தவரான ஒவ்வொருவரும் தூய ஆவியின் அருள் வரங்களைத் திருவருட்சாதனங்கள் வழியாகப் பெற்றுக் கொள்கின்றனர். கடவுளின் அன்பு தூயஆவியின் வழியாக நமக்கு அருளப்படுகிறது. அதனால் நாம் திடம்பெற்றுச் செயலாற்றுகிறோம். இதனை, “ஏனெனில் நாம் பெற்றுள்ள தூய ஆவியின் வழியாகக் கடவுளின் அன்பு நம் உள்ளங்களில் பொழியப்பட்டுள்ளது” (உரோ, 5 : 5) என்ற இறைவார்த்தை மெய்ப்பிக்கின்றது.
     தூய ஆவியின் கனிகளில் முதன்மையானது அன்பு. இதுவே எல்லாப் பண்புகளுக்கும்இ கனிகளுக்கும் அடிப்படையானது. அந்த அன்பு நம்மில் செயலாற்றும் பொழுது நிறைவான மகிழ்ச்சியை நாம் பெற்றுக்கொள்வோம். யோபு அனைத்துச் செல்வங்களையும்இ உறவுகளையும்இ உடல் அழகையும்இ இழந்த பின்பும் கடவுள் மீது ஆழமான அன்பும்இ நம்பிக்கையும் கொண்டிருந்த காரணத்தால் மீட்படைந்தார். அனைத்துச் செல்வங்களையும் திரும்பப் பெற்றுக் கொண்டார். கடவுள் நமக்கு அளிக்கின்ற சோதனைகளைத் தாங்கும் வலிமை உடையவருக்கு எத்தீங்கும் நேரிடாது.

கிறித்தவ வாழ்வின் மையம்
     திருவிவிலியத்தில் பல்வேறு இடங்களில் அன்பு பேசப்படுகிறது. ஏனெனில் இயேசுவின்  வருகையின் மையமே அன்பை நிலை நாட்டுவதுதான். நல்ல சமூக உறவுக்கும் இது அடிப்படையாக அமைகிறது. மனிதனின் அன்பு, சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப மாறும் தன்மை உடையது. தனது தேவை கருதி மற்றவரிடம் அன்பு கொள்பவர்களே அதிகம். ஆனால் கடவுளின் அன்பு நிலையானது. எதிர்பார்பற்றதுஇ மாசற்றது. நாம் அவரை நேசிக்க மறந்தாலும் நம்மை நேசிக்க மறவாதவர். அவர் சின்னஞ்சிறிய ஒருவனுக்குச் செய்யும் உதவி எனக்கே செய்ததாகும் என்றுரைத்த கடவுள் ஏழைகளை நேசித்து உபசரிக்கும் மனநிலையை நம்மிடையே எதிர்பார்க்கின்றார்.
   “மலைகள் நிலை சாயினும் குன்றுகள் இடம் பெயரினும் உன்மீது நான் கொண்ட பேரன்போ நிலை சாயாது (எசாயா, 54:10). என்னும் இறைவார்த்தை  தெய்வத்திற்கே நமது முதன்மையான  அன்பைச் செலுத்த வேண்டும் என்றுரைக்கின்றது. கடவுளின் அன்பைப் போன்று மக்களின் அன்பை வலுப்படுத்துவதற்காகவே நமது திருஅவை அன்பியங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது. பல குடும்பங்கள் அன்பியங்களாக இணைந்து செயல்படும் பொழுது குடும்ப உறவு சமூக உறவாக மாறி, பங்குத்தள ஒன்றிணைப்பாகி திருஅவையின் ஒற்றுமையாக மலர்கிறது. திருஅவையை அன்பினால் கட்டமைக்கின்ற பொழுது இயேசுவின் இறையாட்சி இம்மண்ணில் நன்கு வேரூன்றி செழிப்படையவும் காரணமாக அமையும்.

மூவொரு கடவுள் அன்பின் வடிவமாகச் செயல்படுகின்றார். அவரால் படைக்கப்பட்ட மக்கள் இனங்களும் அன்பைக் கிறித்தவ வாழ்வின் மையமாகக் கொண்டு செயல்பட வேண்டுமென்றே கடவுள்; விரும்புகின்றார். தனித்துவமாக நம்மை அடையாளப்படுத்துவதும் அன்பே ஆகும். திருவிவிலியத்தின் மையப்பொருளும் இதுவேயாகும். எனவே அதனை வாசித்து தியானிப்பவர்கள் இறையன்பிலும் பிறரன்பிலும் நிலைத்து வாழ்வர்.



Dr.Benita Samuel, MD;PG-Diab
Joint Director (Medical & Health Services)
Salem Steel Plant Hospital
Salem – 636030

I Abstract:- This study is based on Biblical Basis to emphasize that Diseases can be Healed by the Divine power and also Doctors’ practice. As we Christians, especially myself a Physician while meditating His Word, a number of Hidden truths were revealed and it puts forth a lot of challenges in Medicine and revealed Divine Healing in both Old Testament and New Testament and that the Lord is “ Jehovah Rapha” - Our Healer,
( Exodus 15:26, James 5:15) has performed His Divine Healing in the Bible for Individuals and Groups in His own way by Command, Touch and a Combination of these. The Materials used were Spit, Water, Mud, Fig cake, Garment etc. Apart from Jesus, His disciple Luke was also a Physician. Modern day Medicine also uses many methods for Healing purpose.

Key Words:-  Biblical Basis, Diseases, Divine power, Doctors’ practice, Medicine, Jehovah Rapha, Materials, Physician, Modern day Medicine.

II Introduction:
Man was created in God’s own Image –Sinless, Healthy in Body, Soul and Spirit. Death and Disease entered the world as a result of Sin of the First Human. But in this dark moment of history the First promise of spiritual and physical healing was given in Genesis. Gen 3:15 says, that the Seed of the Woman would bruise the Head of Satan. This Seed was a Prophetic promise about Jesus who through His earthly Ministry, Death and Resurrection would defeat Satan. Healing and Deliverance are expanded to a New Dimension through examples of Jesus Christ in the New Testament and God’s Miracles in Old Testament. In Today’s Science, Doctors are able to heal many Diseases by using Gadgets, Medicines and their Wisdom. But even Divine Healing does occur today depending on the treating Doctor.

III Study of Biblical and Modern Healing: The example of Jesus - Jesus is the Believer’s model of Faith and Practice. We should follow His pattern in our own field. Of the 1257 narrative verses in the Gospels, 484 (38.5%) describe Healing Miracles.
Jesus spoke the Word and did God’s Work in His Ministry, thereby pleasing the Father and fulfilling His work.

References: Matthew 4:23-25, 12:15, Mark 1:41, 3:1-5, Luke 4:40, 6:17-19
John 11:38-44

1.Some types of Diseases Jesus Healed: Epilepsy, Paralysis, Blind, Deaf and Dumb, Demonized, Infirmities, Chronic Hemorrhage and Raising the dead, that too 3 days from the time of death. In today’s medicine, All the same as Jesus did except the Demonized are treated by Psychiatrists (though not whole) and Raising the Dead has occurred within 5-10 minutes by use of Defibrillator (If the cause is Heart Attack).

2.Motivating factors that led to Healing Ministry of Jesus:
Compassion as Manifested by - Sighing, Grieving & Weeping. In today’s world, the motivating factor is Money - “The root cause of all evil” but a few Doctors have Sympathy and Concern.

3.Different basis of Healing Ministry of Jesus:
a. Faith on the part of the Individual-  A leper: Matt 8:2-4  Woman with issue of  
     blood Matt 9:20-22  Blind Bartimaeus Mark 10:46-52.
b. Faith of Others -The paralyzed man carried by 4 people (Matt 9:1-8), Centurion’s  
     servant (Matt 8:5-13), Jarius’s daughter Mark 5:35-40
c. Speaking word of Command: Man with Palsy Luke 5:17-26, 2 blind men
      Matt 9:27-31, Noble man’s son John 4:46-50

d.Combined Command and touch:
Widow’s son Luke 7:12-15, Peter’s Mother-in-Law Luke 1:38-39, Lazaras John 11:38-44
e.By Touch: Leper Luke 5:13, Whoever touched Him Mark 6:56, Woman with spirit of infirmity Luke 13:10-13
f.Healing from Distance:
Centurion’s servant Matt 8:5-13, Noble man’s son John 4:46-50
Daughter of Syrophoenician woman  Matt 15:21-28
g.Healing involving the Person in the Process:
Paralyzed man at Bethestha - “ Rise, take up thy bed and walk” John 5:1-9  Blind man was told to wash in the pool of Siloam John 9 :7
Man with the withered hand was told to “Stretch it forth” Luke 6:6-11
Today’s Basis of Treatment is Multi Specialty Approach. We have Specialists in every field - Cardiology, Pulmonology, Neurology, Nephrology, Gastroenterology, Urology, ENT, Ophthalmology, Orthopaedics, Paediatrics, Obstretics & Gynaecology, Psychology, Plastic Surgery, General Medicine, General Surgery and so on.

Materials used by Jesus in Healing: - Mud, Spit, Water, Fig cake, Hem of His       Garment, Finger etc.
Today, Materials used are Invasive and Non-Invasive methods. Gadgets like Defibrillator Ventilator, Nebulizer, and Medicines like Injections, Drugs and Surgical Procedures
Locations were healings occurred: - Home, Temple, Graveyard, Open Meetings.
Today treatment is given in Clinics, Nursing Homes, Hospitals.
Responses to His Healings: - Amazement, Glorifying God, Questioning, Anger.
Today’s response is either Gratitude or Hatred.

The Old Testament also has evidence for Divine Healing.
1. God promised to heal Sara’s barrenness, which was fulfilled in Genesis 21:1-7.
2. The Book of Leviticus is called - ‘Health Care Manual of the Bible’ God reveals regulations regarding treatment of Disease (Lev 13:1-46) and Directives for Healthy living (Lev 15:1-33)
3. In Numbers, we read the Healing of Leprosy of Miriam and Aaron (Num 12:1-15)
4. Healing of King Hezekiah (II Kings 20:1-11) This is an evidence for God to Heal Terminal illness and add years to Life.
5. Job - The book of Job, Chapters 1 & 2 permits us to see behind the scenes to identify the source of Job’s problems including his sickness. But ultimately we see how God brings back his health and wealth.
6. Ecclesiastes - Chapter 3 Verse 3 confirms that there is a set time for healing and Ecclesiastes 5:17 demonstrate how sorrow and wrath are related to sickness.
7. Proverbs: - This book provides Wisdom regarding Healthy Living. Prov 3:7-8 explains how to be Healthy. Prov 4:20-23 reveals that Issues of Life are affected by the Attitude of Heart and that God’s Promises brings Life and Health.
8. Ezekiel - Chap 30 Verse 12-13 speaks of incurable wounds, medicine cannot heal. Only Spiritual Healing can cure these types of wounds.
9. Daniel - Chap.4 records King Nebuchadnezzar’s sickness and healing.
10.Isaiah - In General this book explains the relationship between Spiritual understanding, Conversation and Healing.
Isaiah 53 is a Prophetic chapter referring to Jesus Christ. Verses 4 & 5 link Healing to the Atonement of Jesus by His death on the Cross.
The Old Testament record of Healing closes with the promise in Malachi 4:2 that Jesus will arise with “Healing in His Wings”

In Modern day Medicine, there are various branches of medicines to bring forth healing for the sick. They are as follows:
1. Allopathy –Multi disciplinary, has interventional and non-interventional methods. They use “Pills for Ills”.
2. Homeopathy - Based on “Like cures Like” meaning substances that cause diseases in Healthy people can cure them in sick people.
3.Naturopathy – A New creative, involving combination of Homeopathy, Good diet and Sufficient Exercises.
4. Ayurvedhic –Involves diagnosing a patient by checking his Pulse, Eyes, Tongue etc. and uses herbs for healing.
5. Siddha - System of medicine for appropriate eating, adequate sleep, proper exercise. Emphasizes prevention than cure.
Though Science has evolved to greater heights, still Doctors have limitations in healing! At this point the Divine Intervention is needed. So, Doctors who are Believers are able to exercise their divine gifts in healing Mankind even today.

IV Conclusion:
There is a Past, Present and Future Tense of Salvation and Healing.
1.Past: - You are saved from the Penalty of Sins committed in the Past.
2.Present: - You are saved from the Power of Sin from the Present.
3.Future: -  You will be saved from the Presence of Sin for Eternity.
As we consider the Healing ministry of Jesus as an example for our own Ministry, we find that Jesus spoke the Words of God and did the Works of God during His Earthly Ministry. Healing and Deliverance were part of His Words and Work.
Let us consider and Practice the Healing Ministry of Jesus in our Field of Medicine.
Sometimes Jesus healed Everyone present. At other times, He healed Specific Individuals. He healed many different types of diseases and used various methods of ministry. His ministry received a variety of reactions from the Common people, Religious and Political Leaders of the time.
This same Jesus moves among us to save and heal today. Remember that “As many as received Him….were born of God” (John 1:12-13) and as “Many as touched Him were made whole” (Mark 6:56)
Let us search Ourselves (Doctors) in the Light of His Word.
Do we have the Sight, Hearing, Touch and Emotions He had?
If only we have tasted His Salvation, Love and Compassion and accepted Him as our Personal Saviour, we will also be like our GREAT PHYSICIAN - JESUS CHRIST to heal people  Spiritually & Physically. Let us understand the Bible and bring back the Biblical Times alive today.
Sin and Sickness are Satan’s Twin Evils.
Salvation and Healing are God’s Twin Provisions for Deliverance
1.Bible - KJV, NIV
2.Medical Knowledge by Practical and Theoretical means.
3.Books - Harrison’s Text Book of Medicine
4.Journals - Medicine Update.